Avonturen in het Vondelpark in juni

Op een van die uitzonderlijk zachte dagen in mei, liep ik op een ochtend door het Vondelpark in Mokum. Het was nog heel vroeg, want dan is het op zijn mooist.

De sluiers ochtendnevel waren aan het scheuren en flarden zon wisten me met steeds meer kracht te bereiken. Dan is het net of je wederom ontwaakt en de nachtneveldeken van je af laat smelten.

Ik liep helemaal door tot de Vossius, want daar zowat bij het eindpunt, wist ik staat een bank op een open plaats en volgens mij goed in de zon. Mijn passen versnelden zich, aangezien dat vooruitzicht trok mij wel aan. Komend om de kromming van het pad bleef ik beduusd en een beetje teleurgesteld staan.

Het bankje was bezet.

Een oudere man van bij benadering zeventig jaar zat er op met aan de ene kant naast zich een bruine gleufhoed en aan de andere kant een bouquet bloemen. Let wel, het was half acht op een zondagochtend en mijn bankje was al bezet.
opzet zonnebril
Het zonlicht speelde over zijn schedel die nogal groot was. Hij had een geweldig groot hoofd, in feite een heel erg groot hoofd. Een kanjer van een kop. Zijn hoedenmaat zou wel eens maat fietstas kunnen zijn. Hij leunde voorover, met zijn ellebogen op zijn knieen.

Zonder er bij na te denken ging ik op de nog resterende vrije bankruimte plaatsnemen.

Hij draaide even zijn gezicht naar me toe en gedachteloos schoof hij de bos bloemen dichter naar hem toe. Was hij bang, dat ik er op zou gaan zitten, of dat ik ze zou achteroverdrukken of wilde hij plaats maken, zodat ik kon zitten? Zijn hand bleef in ieder geval op de mooi uitzienderuiker liggen. Roze roosjes met wat Gipskruid

Hij keek mij aan en zijn ogen en neus lieten zien, dat hij de laatste vijftig jaar grote investeringen gedaan had in de plaatselijke horeca.

"Die zijn voor m'n dochter," zei hij.

"Prachtig," zei ik," rozen."

"Die woont hiero achter," Een afgebrokkelde nagel wees over zijn schouder waar hij bedoelde.

"Is ze jarig?" vroeg ik.

Hij staarde me weer aan en trok zijn wenkbrauw omhoog. "Wie?," vroeg hij.

"Uw dochter," zei ik.

"Nee," klonk het schor en slepend," nee, die is niet jarig '.

Hij zweeg en met zijn grote harses keek die weer naar de grond.

"Nee,…..die is niet jarig," zuchtte die.

Er was blijkbaar iets aan de handHij zat ergens mee, dat was wel te zien en er groeide curiositeit in mij, mare om niet nieuwsgierig over te komen besloot ik verder geen vragen te stellen.

"Die watch here blomme benne nog voor 14 dagen terug..," begon hij, "ja kijk, je denkt welderis, nou zijnne ze groot en kenne ze voor dr eigen zorgen maar nee hoor, paps mot nog regelmatig inspringen. Vader ken je de wasbak effe make, pa de deur klemt zo of Frans z'n bromfiets is defect."

Hij zweeg en staarde timide naar de kiezeltjes tussen zijn voeten.

Ik voelde, dat ik iets moest zeggen en dus zei ik:"Ja, ik heb zelf ook een....."

"Een schijthuis is het en anders niet, met z'n politiek," was hij mij voor.

Meteen werd ik wel heel nieuwsgierig. "Politiek?" vroeg ik.

"Politiek, ja," zei hij, "politiek. Een eigen factie heb-ie gesticht, de GUA-partij. GUA.," herhaalde hij nadrukkelijk alsof het een vies woord gold.

"Met nog een zootje andere lapzwansen uit de wijk. GUA dat staat voor Geweld-Uit-Amsterdam. Hoe haaltje je 't in je paardenkop. Agressie uit Amsterdam. Nou voor 14 dagen terug heb-ie geweten, wat het betekent. Heb-ie van mij een knal voor z'n bek gekregen, dat-ie twee dagen suizebolde...de eikel."

Hij ging achterover zitten tegen de armsteun en een hemelse glimlach verscheen op zijn doorleefde gezicht. Hij zette zijn bril af en plaatste daar een opzet zonnebril op. Het zonnetje werd waarachtig wat feller. Ik zette ook mijn zonnebril op.

"Kom ik voor 14 dagen terug bij ze, want de kledingstandaard lag van de muur, ken die stakker zelf niet vastzetten. 't Zonnetje scheen en het was zaterdag, dan ga ik eerst altijd effe neuten bij de Schep, weet je wel, van Jopie. Bij de Schep dus. Goed, ik was er een paar over m'n taks. Kom ik bij m'n kleine meisje, tenminste dat dacht ik, staat de deur op een kier. Loop ik de kamer in en zien ik de balkondeuren openstaan. En wat denk jij nou dat ik zag?? Nou?"

Ik .

"Legt er een vreemd wijf met blote tieten op het balkon en lulletje zit ernaast met een glas bier in zijn hand. Wordt het me daar toch rood voor de ogen, omdat als je aan mijn dochter komt, dan kom je aan mij. Hij staat op en loopt zo op me af . Zegt nog Dag Paps tegen me..... Ik ben je Paps niet meer, zeg ik tegen hem en geef hem zo terstond een kneiter voor zijn harses, dat de klokken begonnen te luiden."

Met zijn rechterhand zwaaide hij de vuist weer voor zich uit, als een reprise van de daad. Zijn stem was aangezwollen tot de echte ruziestem.

Hij liet zijn hand zakken in zijn schoot en zuchtte diep.
"Staat in-ene m'n dochter achter me, die geeft me een gil en grijpt me bij m'n schouders en trekt me zo de hal in, want die meid is sterk hoor. Dat heb ze van d'r vader. Voor ik het weet sta ik buiten en wordt de deur dichtgeslagen. Door het raampie roept ze tegen me, dat ik d'r niet meer bij haar in mag komen."

Hij haalde diep adem en blies de lucht met bolle wangen sissend weer uit.
"Heb ik een ruikertje voor d'r gekocht om het weer goed te maken. Ik denk wel dat ze't aanneemt. Die ken toch ook niet zonder d'r vader. Ja, hoe kon ik nou weten, dat het z'n zuster was?'"

Hij stond op en zei:" Ik ga eens kijken of ze al wakker zijn. Tabee makker."

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15

Comments on “Avonturen in het Vondelpark in juni”

Leave a Reply

Gravatar